کلام هفته بیست وچهارم...

امام صادق (ع)می فرمایند:

الشُّحُّ أشَدُّ مِنَ البُخلِ ، إنَّ البَخِيلَ يَبخَلُ بما في يَدِهِ ، و الشَّحِيحَ يَشُحُّ عَلى ما في أيدِي الناسِ و على ما في يَدِهِ ، حتّى لا يَرَى في أيدِي الناسِ شَيئا إلاّ تَمَنّى أن يكونَ لَهُ بالحِلِّ و الحَرامِ ، لا يَشبَعُ و لا يَنتَفِعُ بما رَزَقَهُ اللّه

تنگ چشمى ، بدتر از بخل است ؛ زيرا بخيل نسبت به آنچه خود دارد بخل مـى ورزد ، امـا تـنگ چشم هم به مال مردم و هم به مال خودش بخل مى ورزد ، تا جايى كه هر چه دست مردم مى بيند آرزو مى كند كه به حلال يا حرام ، از آن او باشد . از آنچه خدا روزيش كرده نه سير مى شود و نه سودى بر مى گيرد.

 ( تحف العقول ، 371و472)