او را باقرالعلوم می نامند زیرا که شکافنده علم هاست . ولی او باقر القلوب نیزاست جایگاه او دل انسان

 هاست . او که واسطه فیض زمین و آسمان است,نگاهش باران رحمت خداست, آمده است که دست من و تو

 را بگیرد و ما را برساند به عرش خدا . و برای این کار و در این راه حتی از جان خویش دریغ نمی کند و

 خون او ریخته می شود چرا که اسلام به دست من و تو برسد که این دین مبین و چراغ هدایت روشن کند این

 ظلمت کده دنیا را . تا ببینیم راه حق را و بپیماییم این عقبه را و برسیم به خدایی که رویت روی زیبایش همه

                                                   آرزوی ما انسان هاست .     

           ولی ما در مقابل این همه تلاش و از خودگذشتگی امام خویش چه کرده ایم؟؟؟

                                          چرا آرزوی خویش را فراموش کرده ایم؟؟؟؟